Ik zit me af te vragen hoe ik de sfeer kan omschrijven maar ben tot de conclusie gekomen dat me dat gewoon niet gaat lukken.
Er hing vanaf het allereerste nummer al een geweldige sfeer. Juanes werd gelijk met een geweldige ovatie welkom geheten. Ik kreeg kippevel.
En daarna was het gewoon genieten. We kenden niet alle nummers maar hé…..who cares………..es igual!

Hij is misschien klein van postuur maar heeft een grote indruk op me achtergelaten

Veel spaanse en zuid-amerikaanse medeconcertgangers. Heerlijk, zo’n mengelmoesje van culturen.
Er wordt op een gegeven moment ook lekker gedanst. Helemaal top toch?

Helaas kwam het einde al veel te snel. Dat vond de rest van het publiek ook.
Odette merkte op dat ze nog nooit een publiek zo hard heeft horen roepen om meer.
"Vuelta, vuelta, vuelta………" En ze kwamen terug:

Leuk vonden we het niet maar nu was het toch echt voorbij en gingen Juanes en zijn bandleden er vandoor.

Odette en ik liepen naar de auto en ik gaf Odette de uitrijkaart.
"Hoe kom jij daar nu weer aan?" zei ze maar ik was nog helemaal dromerig en luisterde wel maar registreerde niet. Ken je dat?
Odette klaarblijkelijk wel want op dat moment ging er dus duidelijk een belletje bij haar rinkelen maar luisteren ho maar.
Bij de slagboom aangekomen stopte Odette de kaart netjes in de automaat en die gaf aan dat we nog 8,40 moesten betalen. Verbaasd kijken we elkaar aan.
"Druk eens op die knop" zeg ik en Odette begreep gelijk dat ik de Help-knop bedoelde en drukte daar op. Ze legde aan de stem, die uit de automaat die kwam, uit dat we al 10 euro betaald hadden voor deze uitrijkaart.
"Is het wel een uitrijkaart?"
"Nou ja, ik heb er 10 euro voor betaald" zegt Odette die denkt dat ze ons bij Heineken Music Hall misschien een verkeerde kaart hebben gegeven. Logisch! Wij doen nooit wat doms namelijk.
Er komt een gemompel uit de automaat.
"Wat zegt die?" Odette kijkt me niet begrijpend aan en ik kijk even niet begrijpend terug.
"We verstaan u niet" Weer gemompel. Wij kijken elkaar blanco aan.
Achter ons wordt er al getoeterd en wij worden een beetje lacherig. Nogmaals hetzelfde gemompel en we denken nu dat hij zegt: "Haal hem er eens uit."
Dat doet Odetteke en we kijken er naar. Nee, er staat niet op dat het een uitrijkaart is.
"Wacht eens ff" zegt Odette terwijl ze achter haar stoel naar haar handtas grijpt. En wat komt er uit haar handtas? Juist ja! De uitrijkaart………………….
We hebben dus de kaart die we kregen bij het betreden van de garage in de automaat gepropt. Dom, dom dom!

Uitrijkaart erin, slagboom open en twee hard lachende dames in een rode Citroën gaan op weg naar Alphen aan den Rijn.

(Ja, Peter, ik weet wat je wilt zeggen! We zijn geflest.;-))