Heb jij wel eens een telefonische verkoper zo ver gekregen dat hij /zij op wilde hangen? Ik de laatste twee dagen twee maal.
Wat een flut telefonische verkopers zeg!

Ik heb via een simpel formuliertje 6 verschilllende offertes voor een schuifpui aan gevraagd. Puur omdat ik me wil orienteren (sorry, op deze laptop krijg ik de puntjes maar niet op de e) op de prijs. Ik wil ongeveer weten hoeveel het me gaat kosten om mijn pui van zo'n 2x 2,10 (groffe schatting) te vervangen.
Ik wil weten hoe lang ik nog moet sparen.

 Mevrouw 1 raakte zelfs zeer geirriteerd en wilde ophangen met de opmerking: " Ik stuur u wel de folder."
Puur en alleen omdat ik weiger iemand bij me thuis te laten komen. Ik wil alleen een idee van ongeveer de prijs maar dat is niet de bedoeling. Ik denk dat er ontslag staat op het geven van een ongeveer prijs. Een grove benadering wordt er ook niet gegeven.
"Mevrouw, een centimeter kan al een groot verschil maken."
"Ben ik met 100 euro klaar?" vraag ik. Ik probeer haar met een absurde vraag uit de tent te lokken.
Heel pinnig: "Nee mevrouw, u bent met 100 euro niet klaar."
" Tweeduizend dan? Of moet ik meer richting negenduizend denken?"
Zuchtend: " Mevrouw, ik geef u geen prijs over de telefoon. Er kan iemand bij u thuis komen om dat te doen."
Ze probeert het gesprek af te ronden maar ik hou haar aan de lijn met verschillende nutteloze vragen. Nutteloos omdat zij ze toch niet gaat beantwoorden.
Ze wordt gered door het feit dat mijn vaste telefoon overgaat.

Dag 2, verkoper 2.
Ik vertel mijnheer heel snel dat ik niet van plan ben om van alle 6 bedrijven die ik om een offerte heb gevraagd iemand langs te laten komen. Ik vind het raar dat ik zo weinig foto's kan zien op hun website. Ik wil weten of hun produkt me uberhaupt (sorry voor de ontbrekende trema) aanspreekt.
"Misschien vind ik uw produkt wel truttig. Ik wil trouwens een ongeveer prijs weten. Ik ben nog in de orienterende (pfffffffff……….sorry…..again)  fase"
Hij concludeert gelijk dat er bij mij geen geld te halen valt en wil zo snel mogelijk van me af en weet niet hoe snel hij het gesprek moet afronden.
Mijnheer maakt opmerkingen die zeer beledigend aanvoelen maar toch niet als zodanig aangemerkt kunnen worden. Knap hoor als je daar zo goed in bent.

Je bent dan alleen niet zo heel goed als verkoper want beste mijnheer de telefonische verkoper, wanneer ik zover ben dat ik genoeg centjes gespaard heb dan bent u de laatste waar ik mijn schuifpui ga kopen.

En dat geldt ook voor u mevrouw 1!

Als je ziek bent en net uit bed moet je misschien toch gewoon een dagje blijven chillen. Ga niet bellen met Ziggo of HP.

Bovenstaande deed ik wel. Hoe dom! Ik ben nu megachagrijnig!

Voordat je iemand bij Ziggo aan de lijn krijgt moet je 10 vragen beantwoorden en bijbehorend nummer intikken op je foon. Grrrrrrrrrrrr……….dan word ik al zo moe! Ik pleit voo r het herinvoeren van de telefoniste. "Wat is uw probleem mevrouw? Alleen Nederland 1,2 en 3 doen het maar. Oh, dan verbind ik u door met Jan, die weet daar alles van. Momentje graag."
Nee, je moet eerst een half uur naar een verhaal luisteren waarom het beter is je probleem online op te lossen.
Dat zou ik best willen, beste Ziggo maar ook dat is een onmogelijke taak en lang niet zo eenvoudig als u het voor doet komen.

Enfin, gelukkig,  na het doorworstelen van het keuzeprogramma duurde het niet al te lang voordat ik iemand aan de lijn kreeg. Een fijne mannenstem die me gelijk een stuk rustiger deed voelen. Wat een stem al niet kan doen.
" Is uw acors (?) kabel gelijk op de hoofdaansluiting aangesloten mevrouw?"
"Uh? Welke kabel?"
"Die witte"

Ik draai het modem om en zit aan de kabel en het wonder voltrekt zich. Alles doet het ineens weer! Als een kindzo blij bedank ik de warme mannenstem en wil zo snel mogelijk ophangen maar de mannenstem wil me nog een heleboel uitleggen over foutcodes enzo. Braaf antwoord ik overal met "ja " op om maar zo snel mogelijk verder te kunnen met waar ik mee bezig was.
Als hij eindelijk klaar is met zijn betoog waar ik niks van snapte (en ook niks van wilde snappen) vraagt hij of hij nog wat voor me kan doen.
Bijna wil ik hem vragen mijn printerproblemen op te lossen maar ik ben toch bang dat ik daarvoor met HP moet bellen en zeg de warme mannenstem uds maar gedag en hang op.

Na enig zoeken op de HP webiste hoop ik een goed telefoonnummer gevonden te hebben.
Weer een reeks aan vragen beantwoord.
Ik krijg zowaar de telefoniste aan de lijn die mijn problemen aanhoort. Ze zoekt mijn serienummer op. Helaas ik heb geen garantie meer maar vor 19,90 kan ik wel geholpen worden.
"Is er niemand die me even te woord kan staan om dit supersimpele probleempje te verhelpen?"  vraag ik " Volgens mij zijn we er in 1 minuutje uit wat het is."
"Ik kan u wel een link sturen dat naar dit probleem verwijst."
"Ik wil geen link, ik wil iemand aan de lijn die me even snel helpt. U verkoopt me dit apparaat wel graag maar als ik een klein probleempje ermee heb moet ik u 19,90 betalen!"
"Mevrouw" zegt ze streng en zwaar geirriteerd. U gaat een contract aan met de winkel, niet met ons."
Ik denk nu dat het voor haar en mijn gemoedsrust het beste is in te binden en haar toch maar vriendelijk te vragen mij de link toe te sturen hoewel ik haar veel liever "stomme trut" had toegesnauwd.
Op dit soort momenten zou ik willen dat ik een zwaarverlichte boedhist was in plaats van een zwaar gefrustreerde Lisette.

De link verwijst me naar een probleemoplosser die ik eerst moet installeren (zucht) en vervolgens uit moet voeren.
De probleemoplosser vertelt me dat ik de kabels meot controleren, printer uit en aan moet zetten en vervolgens computer op nieuw opstarten. Computer 3 x opnieuw opgestart alvorens ik gefeliciteerd word met de aankoop van mijn nieuwe produkt.

Het kreng gaat ineens printen.
Misschien moet ik dat waarmee ik de HP mevrouw heb gedreigd maar echt uitvoeren en een Brother gaan kopen.

En nu ga ik een uurtje slapen!

Meestal als ik langs de Pfaffs zap blijf ik 2 á 3 minuten hangen om dan te besluiten dat het een programma is dat nergens over gaat.
Als Sam Gooris in beeld komt zap ik nog sneller weg. Wat vind ik dat een eng, dom mannetje. En hoe komt hij aan zo’n knappe vrouw die nog om zijn slechte grapjes lacht ook? Ongelooflijk.

Gisteren bleef ik even wat langer hangen. Ma Pfaff was bij de plastisch chirurg en de schrik sloeg me om het hart. Dit kon niet waar zijn! Wie gaat er nou in godsnaam naar een plastisch chirurg die er zelf uitziet als een geblondeerde versie van Eddy Wallie (schrijf je dat zo?). Dat kan toch niet goed aflopen.
Ik wilde zo’n beetje door het scherm kruipen om haar daar weg te sleuren.

Maar nu het leerzame……………..daar moet ik even voor terug in de tijd.
Terug naar, ik denk, zo’n jaar of anderhalf geleden. De dag waarop ik gestraft werd voor mijn grootspraak.
De middag ervoor hadden Hennie en een vriendin van haar onder het genot van een bakkie koffie zitten klagen over de wallen onder hun ogen.
Trots meldde ik dat ik NOOIT wallen had.
En dat had ik niet moeten doen.
De volgende dag zit er één onder mijn linker oog. Niet rechts! Alleen links. Of het echt een wal is…………….ik weet het niet maar het ziet er wel zo uit. En dan alleen links………zo raar!

Anyway, wat vertelde de blonde plastisch chirurgische Eddy Wallie? Juist ja, je ogen zien er slechter uit aan de kant waar je het meeste op slaapt.
En inderdaad, ik slaap het meeste op links.

Nou? Hoe leerzaam is dat dan?

Of juist wel, het is maar hoe je het bekijkt. Gelachen hebben we in ieder geval dus je kan eigenlijk wel van een goede dag spreken maar laat ik bij het begin beginnen.

Ik ging met Hennie en Marion naar de markt. Drie kakelende wijven op de fiets.
Op naar de groenteman. Ik kocht aardig wat groentes, een tas vol, waaronder een bosje bosuitjes. Na het afrekenen liet ik dat bosje op de grond vallen. In een plasje water.
"Getver" denk ik "snel oprapen!"
En met het omhoog komen zwiep ik triomfantelijk het bosje bosuitjes omhoog.
En uit dat bosje komt een hele plens water. Door de vaart net een waterorgel dat eindigt op de lange jas van de mevrouw die naast me stond. Van boven tot onder zat de jas vol grote druppels water. Mevrouw met de lange jas heeft niks door en ik durf niks te zeggen.
Ik zie Hennie en Marion hun hoofd afwenden en hun lach inhouden en al half weglopen.
Oh god, ik krijg de slappe lach, niet nu! Net doen alsof je neus bloedt en snel weglopen.
En dan valt in de haast ook nog een bakje Rucola uit mijn tas welke de mevrouw met de lange jas mij heel vriendelijk aanreikt.
Ik bedank haar snel en ga er als de wiedeweerga met mijn 2 kompanen vandoor. Het lukt ons nog een stap of 10 om ons lachen in te houden en dan staan we als een stel tieners te gieren van het lachen.
Toch ook wel weer lekker, weer eens ouderwets de slappe lach.

Nog even snel langs de kraam met de scheermesjes. Ik koop twee zakjes Wilkinson.
Tijdens het afrekenen zet ik voor het gemak de grote plastic tas vol groentes op de bak.
Ik was alleen vergeten dat die erg zwaar was en als ik weg wil lopen trek ik met mijn tas de hele bak met scheermesjes om en liggen ze allemaal op straat.
De meiden hebben weer wat te lachen hoor. Ik raap als een idioot alle mesjes bij elkaar doe ze terug in de bak en probeer mijn gezicht nog te redden. Met de bak in mijn handen vraag ik zo koel mogelijk: "Hoeveel voor de hele bak?".
Gelukkig kan de man achter de kraam er om lachen. Pffffffffff………gauw naar huis voordat ik nog meer schade aanricht.

In de namiddag nog even snel naar AH. Niet heel veel stoms gedaan. Niemand omver gereden, geen verkeerde kar meegenomen. Ging best goed eigenlijk.

Ik fiets weg bij de Appie en sla de hoek om. Shit, mijn bloemen vallen uit mijn fietstas.  De auto achter me toetert naar me maar ik durf op de drukke weg niet gelijk te stoppen en fiets nog even door tot ik een rustig plekje vind om stil te staan en eventueel terug te lopen om de bloemen te pakken.
Niet nodig, er hangt al een knul aan de passagierskant half uit het raam en de bloemen rijden mijn kant op.
Echt een komisch gezicht. Ik pak ze aan en maak nog het hele flauwe grapje: "dat had je nu niet moeten doen."
Ondertussen kijkt de halve straat weer mijn kant op. Genant!

Thuisgekomen doe ik resoluut de tuinpoort op slot.
"Jij gaat niet meer en public vandaag Harzing" spreek ik mezelf toe.

Hoe dom kan je zijn? En dan nog rustig aan de politie vertellen dat je aan de randvoorwaarden hebt voldaan.

Peel en Maas – Een 28-jarige vrouw uit de gemeente Peel en Maas heeft bij de politie aangifte gedaan van oplichting.
De vrouw reageerde op een internet advertentie waarin een appartement in Venlo te huur werd aangeboden. Nadat de vrouw met de verhuurder had afgesproken op het station in Venlo reed de man met haar langs een pand waarvan hij zei een appartement te verhuren. Binnenkijken ging niet omdat het appartement nog verhuurd was. Tijdens een nieuwe ontmoeting tekende de vrouw het huurcontract. Een aanvullende voorwaarde bij dit contract was dat de vrouw seksuele handelingen bij de verhuurder zou verrichten. Dit heeft ze ter plekke gedaan. Een dag later zou de vrouw bij een nieuwe afspraak de sleutel ontvangen. Tijdens deze derde afspraak kwam de verhuurder niet opdagen. Het huurcontract blijkt een vervalst contract te zijn. Het genoemde adres in het contract is een niet bestaand adres in Venlo. De politie onderzoekt de zaak.

Zie het originele bericht op: http://www.blikopnieuws.nl/bericht/111766/Huurster_contractueel_‘genaaid.html

"Goh" dacht ik van week in de supermarkt "laat ik voor de zekerheid een pak zilvervliesrijst meenemen."
Dit in het kader van gezond eten (lees: lijnen).

Daarnet ging ik op zoek naar een blikje tomatenprut, waarvan ik dacht dat ik er nog zeker 5 had.
De tomatenprut heb ik nog niet gevonden maar wel 5 pakken zilvervliesrijst!

Leve de zondagopening van Appie! Ik ga ff tomatenprut halen. Doehoei!

Ik denk dat ik nu eens aan mij zelf de vraag "Onder welke steen heb jij gezeten?" moet stellen.

Het woord van het afgelopen jaar is "ontvrienden" geworden. En een mijnheer van van Dale wist zelfs te vertellen dat dit woord volgend jaar best wel eens in de van Dale terecht kan komen. Het is al zo ingeburgerd!

Ingeburgerd? Ingeburgerd? Ik heb er nog nooit van gehoord. Jullie wel?

Het betekent vrienden dumpen maar dan "vrienden" van sociale netwerken zoals Hyves.

Ach, we zullen het maar weer een leer moment noemen.

Ik dacht dat mensen in deze tijd van het jaar wat milder werden naar elkaar toe?
Theo Maassen in elk geval niet.

De necrofiel opmerking gaat echt alle perken te buiten hier! Mijn complimenten aan Patricia. Ik had hem echt wel iets minder vriendelijk van repliek gediend maar in deze toont zij zich toch de grootste. Kijk, je hoeft het niet altijd met elkaar eens te zijn en dat sommige van haar uitspraken niet handig zijn daar ben ik het wel mee eens maar moet dat dan op deze manier gezegd worden op t.v.? Kunnen wij in dit land nog beschaafd met elkaar omgaan of hoe zit het?

Waar ik mij al jaren aan erger is hoe de zogenaamde intellectuelen, de in hun ogen, minder intellectuele mens afmaken onder het mom van een grapje.
Neem De Wereld draait door. Dat had een tijd een satirisch stukje in een café waarin mensen als Gerard Joling en Georgina Verbaan genadeloos afgemaakt werden.
Als zo’n Georgina later door Matthijs geïnterviewd wordt gaat dat met hetzelfde belerende toontje als waarmee hij bijvoorbeeld René Froger interviewt.
In datzelfde interview blijkt overigens dat Matthijs zijn huiswerk niet gedaan heeft en weinig weet van zijn gast hoewel hij pretendeert van wel.
Matthijs maakt nog wel eens een foutje. Maar ja, als je maar uitstraalt dat je intelligent bent dan gelooft men dat ook en worden jouw foutjes niet uitvergroot en belachelijk gemaakt.

Een Freek de Jonge, zogenaamd zo’n sociaal mens maakt Ankie Grunsven belachelijk met een pop die op zijn schouders zit en uiteraard voorzien is van een groot gebit met veel tandvlees!
Jongens, wat is het toch makkelijk scoren door iemand belachelijk te maken. Dat is nou nog eens lekker intellectueel.

Intellectuelen, vooral de links georiënteerden, pretenderen vaak met de wereld begaan te zijn.
Maar dat mensen die misschien wat minder geschoold zijn of zich wat minder goed uit kunnen drukken (wat overigens weinig over het intelligentieniveau zegt) ook gevoelens hebben en gekwetst kunnen worden, dat wordt door deze mensen heel snel vergeten wanneer er over de ruggen van "de minder intellectuelen" gescoord kan worden.

Ankie weigerde gisteren te komen opdraven op een gala waar al jaren topsporters belachelijk gemaakt worden.
Daarmee stelt ze zich heel kwetsbaar op maar maakt wel haar punt.

En daarom vind ik Ankie stoer!

Punt!

En ja hoor, we hebben weer een lekker relletje op de nederlandse t.v. Liet Umberto al een keer zien dat het "vliegtuig van de koningin" zo te benaderen was (dit vliegtuig heeft nu permanente bewaking), dit keer gaat hij laten zien dat de beveiliging van het koningshuis aan alle kanten lekt.

Ik geloof dat best. Wat ik me afvraag echter is of beveiliging van wat of wie dan ook ooit waterdicht kan zijn?

Duizenden liters deo, water, frisdrank etc. zijn op Schiphol in containers verdwenen omdat er 1x geprobeerd is met explosieve vloeistoffen het vliegtuig te betreden door een stel terroristen.
Maar als "de terroristen" het vliegtuig op willen blazen zullen ze dan niet inventief genoeg zijn om weer wat anders te verzinnen? Ik denk van wel!

De laatste tijd frons ik mijn wenkbrauwen wanneer ik onze kroonprins WA zie. Het huis in Mozambique dat er persé moet komen vind ik discutabel en valt me een beetje tegen van onze toekomstige koning.

Vandaag echter heeft hij me doen schaterlachen!
Tijdens een speech in Mexico zei hij, in het spaans, het volgende:
"Een slapende garnaal gaat naar de kloten."

Foutje van de vertaler.

De mexicaanse toehoorders beginnen hard te lachen en WA kijkt even niet begrijpend omhoog.

En ik krijg de slappe lach. Ik hou zo van dit soort genante situaties. Vooral als het een ander overkomt.